คณะสหเวชศาสตร์

Permanent URI for this collection

https://updc.up.ac.th/handle/123456789/1583

Browse

Browsing คณะสหเวชศาสตร์ by Subject "Aerobic Exercise"

Now showing 1 - 2 of 2
  • No Thumbnail Available
    Item
    การศึกษาระดับความหนักของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกต่อความรู้ความเข้าใจในอาสาสมัครวัยรุ่นสุขภาพดี
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2018) ปภัชญา ศรีทอง; ลายขวัญ เลิศเชวงกุล; วรรณนิศา นุ่มนวล
    ที่มา : จากการศึกษาที่ผ่านมา พบว่า การออกกำลังกายมีผลเพิ่มความรู้ความเข้าใจได้ในเด็กและวัยรุ่น อย่างไรก็ตามระดับความหนักของการออกกำลังกายที่มีผลต่อการเพิ่มความรู้ความเข้าใจยังไม่มีข้อมูลที่ชัดเจน วัตถุประสงค์ : เพื่อเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกในระยะเฉียบพลันด้วยความหนักระดับเบา และระดับปานกลางที่มีผลต่อความรู้ความเข้าใจในวัยรุ่นสุขภาพดี วิธีการ : อาสาสมัครจำนวน 30 คน (อายุ 21.08 + 0.41 ปี) แบ่งกลุ่มด้วยวิธีการสุ่มเป็นกลุ่มควบคุม จำนวน 10 คน กลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยความหนักระดับเบา (ร้อยละ 57-63 ของอัตราการเต้นหัวใจสูงสุด) จำนวน 10 คน และกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยความหนักระดับปานกลาง (ร้อยละ 64-76 ของอัตราการเต้นหัวใจสูงสุด) จำนวน 10 คน อาสาสมัครทุกคนจะได้รับการทดสอบด้วย stroop color word test digit span forward และ digit span backward test ทั้งก่อน และหลังการออกกำลังกายหรือดูวีดิทัศน์ในกลุ่มควบคุม ผลการศึกษา : หลังการออกกำลังกายหรือดูวีดิทัศน์ พบว่า ในการทดสอบ stoop color word test ทั้ง 3 ชุด มีคะแนนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ในอาสาสมัครทั้ง 5 กลุ่ม ในขณะที่มีเพียงกลุ่มออกกำลังกายด้วยความหนักระดับปานกลาง เพียงกลุ่มเดียวที่มีคะแนน digit span forward test เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) การทดสอบ stoop color word test ชุดที่ 1 ชุดที่ 3 และ digit span forward test เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในกลุ่มที่ออกกำลังกายด้วยความหนักระดับปานกลาง เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (p<0.05) สรุปผลการศึกษา : ผลการศึกษาครั้งนี้พบว่า การออกกำลังกายแบบแอโรบิกด้วยระดับปานกลาง มีผลในเชิงบวกต่อการเลือกสนใจ (attention) และความจำระยะสั้น (short-term memory) ในวัยรุ่น อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับความหนักระดับหนักของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกเพื่อยืนยันระดับความหนักที่เหมาะสมในการออกกำลังกายเพื่อเพิ่มความรู้ความเข้าใจในวัยรุ่น
  • No Thumbnail Available
    Item
    การเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการรู้คิดในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2022) ฤทธิพล แซ่จาง; นารีรัตน์ ซ่านุ
    วรรณกรรมก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่าผลเฉียบพลันทั้งการออกกำลังกายแบบแอโรบิก และการออกกำลังกายแบบมีแรงต้านนั้นสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการรู้คิดที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตามการออกกำลังกายที่เหมาะสมที่สุดในการเพิ่มประสิทธิภาพการรู้คิดยังไม่เป็นที่ชัดเจน ดังนั้น การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการการรู้คิด อาสาสมัครวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีสุขภาพดี จำนวน 30 คน อายุระหว่าง 18-23 ปี อาสาเข้าร่วมการศึกษาวิจัยครั้งนี้ และถูกสุ่มให้อยู่หนึ่งในสามกลุ่ม: กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้าน (RE, n=10) กลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก (AE, n=10) หรือกลุ่มควบคุม (CG, n=10) ผู้เข้าร่วมกลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก ทำการออกกำลังกายแบบแอโรบิกที่ระดับความหนัก ร้อยละ 60-70 ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดเป็นเวลา 30 นาที ในขณะที่กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้าน ทำการออกกำลังกาย จำนวน 6 ท่า ท่าละ 8 - 12 ครั้ง ออกกำลังกาย 2 ชุด ที่ระดับความหนักร้อยละ 65 ของน้ำหนักสูงสุดที่สามารถยกได้เพียง 1 ครั้ง กลุ่มควบคุมไม่ได้รับการออกกำลังกาย แต่ได้ดูวิดีโอการออกกำลังกายเป็นเวลา 30 นาที การประเมินความสามารถในการรู้คิดด้วยศักย์ไฟฟ้าสมองสัมพันธ์กับเหตุการณ์ (Event-Related Potential : ERP) ถูกประเมินก่อนและหลังจากออกกำลังกายหรือดูวิดีโอ การออกกำลังกายแบบมีแรงต้านเพียงครั้งเดียวแสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Amplitude) P300 เมื่อบันทึกที่ Central (Cz) และตรงกลาง Parietal (Pz) (p=0.005 และ 0.005 ตามลำดับ) ความกว้างของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Latency) P300 ที่ส่วนตรงกลาง Frontal (Fz) ก็ดีขึ้นเช่นกัน (p=0.022) นอกจากนี้ กลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก (p-0.013) และกลุ่มควบคุม (p-0.009) แสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Amplitude ) P300 ที่ Pz หลังการออกกำลังกายแบบเฉียบพลัน และไม่ออกกำลังกายตามลำดับ กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้านส่งเสริมการเพิ่มขึ้นของความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Ampitude) P300 ศักย์ไฟฟ้าสมองที่สัมพันธ์ต่อเหตุการณ์ (ERP) ที่ Fz มากกว่ากลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก และกลุ่มควบคุม (p-0.013 และ 0.011 ตามลำดับ) การออกกำลังกายแบบมีแรงต้านมีแนวโน้มในการเพิ่มการรู้คิดได้ดีกว่ากลุ่มแอโรบิกในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น การออกกำลังกายเพียงครั้งเดียวสามารถเพิ่มการรู้คิดได้ อย่างไรก็ตามควรออกกำลังกายเป็นประจำเพื่อคงไว้ซึ่งความสามารถการรู้คิด