ผลของการเพิ่มน้ำหนักบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกันต่อชีวกลศาสตร์ของการวิ่ง
No Thumbnail Available
Date
2023
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
มหาวิทยาลัยพะเยา
Abstract
การฝึกโดยใช้อุปกรณ์ถ่วงน้ำหนักเป็นหนึ่งในรูปแบบของการฝึกแบบมีแรงต้านที่นิยมนำมาใช้ในการฝึกซ้อมสำหรับนักวิ่ง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการวิ่ง การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของการถ่วงน้ำหนักบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกันต่อชีวกลศาสตร์ของการวิ่งในผู้ที่ออกกำลังกายด้วยการวิ่งเป็นประจำ โดยศึกษาในอาสาสมัครเพศชายสุขภาพดีที่ออกกำลังกายด้วยการวิ่งเป็นประจำ จำนวน 15 คน (20.27 ± 1.23 ปี) อาสาสมัครได้รับการทดสอบการวิ่งถ่วงน้ำหนักบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกัน 4 ตำแหน่งแบบสุ่ม ได้แก่ บริเวณขา บริเวณแขน บริเวณลำตัว การถ่วงน้ำหนักทั้งหมดของร่างกายที่ร้อยละ 10 ของน้ำหนักตัวและการวิ่งโดยไม่ถ่วงน้ำหนักบนลู่วิ่งเป็นระยะเวลา 5 นาที ต่อการทดสอบแต่ละตำแหน่งและพักระหว่างการทดสอบ 5 นาที บันทึกข้อมูลผ่านอุปกรณ์ RunscribeTM sensor และวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ One-way repeated measure ANOVA เพื่อเปรียบเทียบการทดสอบการวิ่งถ่วงน้ำหนักบนส่วนของร่างกายที่แตกต่างกัน โดยผลการศึกษาหลัก (main effects) พบว่า การถ่วงน้ำหนักบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกันส่งผลต่อประสิทธิภาพการวิ่ง (Efficiency) และการเคลื่อนไหวของข้อเท้า (Motion) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยสรุป การถ่วงน้ำหนักร้อยละ 10 ของน้ำหนักตัวบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกันมีผลต่อชีวกลศาสตร์ของการวิ่ง ซึ่งข้อมูลนี้สามารถใช้เป็นแนวทางสำหรับการฝึกฝนและป้องกันการบาดเจ็บจากการฝึก
Description
Weighted-vest training is a form of resistance training commonly used by runners to enhance their running performance. The objective of this study was to compare the effects of weight placement in different body positions on the biomechanics of running in individuals who regularly engage in running exercises. The study involved 15 healthy male volunteers (20.27 ± 1.23 years) who regularly participated in running. These volunteers randomly underwent weighted running tests in four different body positions: legs, arms, torso, and a weighted exercise with a total load equivalent to 10 percent of their body weight, as well as running without weights on a treadmill. Each test lasted for 5 minutes, with a 5-minute rest period between tests. Data were recorded using the RunscribeTM sensor and analyzed using one-way repeated-measures ANOVA to assess the effects of weighted running tests on different body parts. The main results demonstrate that weight placement in various body positions has a statistically significant impact on running efficiency (Efficiency) and ankle movement (Motion). In summary, the addition of 10 percent of body weight in different body positions significantly affects the biomechanics of running. This information can serve as a valuable guideline for training and injury prevention.
Keywords
ชีวกลศาสตร์ของการวิ่ง, เสื้อกั๊กถ่วงน้ำหนัก, นักวิ่งสันทนาการ, Running biomechanics, Weight vest, Recreational runner
Citation
ชลธิชา จำปาม่วง, เพชรรัตน์ดา พรมเทพ และสิริยากร ดีดพิมาย. (2566). ผลของการเพิ่มน้ำหนักบนตำแหน่งของร่างกายที่แตกต่างกันต่อชีวกลศาสตร์ของการวิ่ง. [ปริญญานิพนธ์บัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC).