ผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง
| dc.contributor.author | โกลัญญา พิเชฐสมบูรณ์ | |
| dc.contributor.author | สุทธิตา เครื่องสนุก | |
| dc.contributor.author | อทิตยา จิตต์หมวด | |
| dc.date.accessioned | 2026-07-03T02:55:35Z | |
| dc.date.available | 2026-07-03T02:55:35Z | |
| dc.date.issued | 2023 | |
| dc.description | Background: Currently, elderly people often have increased evidence of high blood pressure, which consequence to decreased functional capacity. Inspiratory muscle weakness was the one of factor that leading to hypertension and exercise intolerance. Thus, the intervention that improve inspiratory muscle strength such as inspiratory muscle training (IMT) might be an appropriate exercise program for elderly with hypertension. Objective: The primary aim was to investigate the effect of IMT on blood pressure and functional capacity and the secondary aim was to investigate the effect of IMT on inspiratory muscle strength and heart rate variability in elderly with hypertension. Method: The study enrolled 1 1 elderlies with hypertension aged between 6 0- 7 5 years. Participants were randomly divided into control group (n=6) and IMT group (n=5). All participants were measured for blood pressure, 6-minute walk test, heart rate variability, and maximum inspiratory pressure (MIP) at baseline and after performing program. The IMT group conducts IMT exercise with 50% of MIP resisted load for 30 times/day, 5 days/week, for 6 weeks. In addition, IMT group was reassessed MIP at the 3rd week for adjusted a new resisted load. While the control group continued their normal daily activities without additional intervention. Result: These results showed that the IMT group significantly increased MIP from 39.60 ± 13.80 to 65.80 ± 15.61 cmH2O (p < 0.05). In the contrast, there were no statical significant differences, the blood pressure, 6MWT, and HRV between groups. Conclusion: This study demonstrates that IMT induces MIP. However, it does not impact the fluctuations in blood pressure, heart rate variability, and physical performance in elderly with hypertension. | |
| dc.description.abstract | บทนำ: ในปัจจุบันผู้สูงอายุมักมีปัญหาโรคความดันโลหิตสูงเพิ่มขึ้น เป็นผลทำให้ความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุลดลง ซึ่งการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะความดันโลหิตสูง และความทนทานในการออกกำลังกายลดลง ดังนั้นการรักษาเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้า เช่น การฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้า อาจเป็นโปรแกรมที่เหมาะสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง วัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์หลัก คือ เพื่อศึกษาผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรม และวัตถุประสงค์รอง คือ เพื่อศึกษาผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าและความแปรปรวนของอัตราการเต้นหัวใจในผู้สูงอายุที่มีความดันโลหิตสูง วิธีศึกษา: ในการศึกษาครั้งนี้ ได้คัดเลือกอาสาสมัครที่มีภาวะความดันโลหิตสูง และมีอายุระหว่าง 60-75 ปี จำนวน 11 คน โดยอาสาสมัครจะได้รับการสุ่มออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม (n=6) และกลุ่มที่ได้รับการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้า (n=5) ซึ่งอาสาสมัครทั้งหมดจะได้รับการวัดความดันโลหิต (BP) การทดสอบสมรรถภาพทางกายด้วยการเดิน 6 นาที (6MWT) การวัดค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ (HRV) และวัดค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้า (MIP) จะถูกประเมินก่อนและหลังสิ้นสุดโปรแกรม โดยกลุ่ม IMT จะได้รับอุปกรณ์ Threshold IMT โดยมีแรงต้านอยู่ที่ 50% ของค่า MIP โดยทำการฝึก 30 ครั้งต่อวัน 5 วันต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ และมีการติดตามผลโดยการวัดค่า MIP อีกครั้งในสัปดาห์ที่ 3 ในขณะที่กลุ่มควบคุมให้ทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ โดยไม่ได้รับการรักษาเพิ่มเติม ผลการศึกษา: อาสาสมัครกลุ่มที่ได้รับการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วยอุปกรณ์ Threshold IMT มีค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้า เพิ่มขึ้นจาก 39.60 ± 13.80 เป็น 65.80 ± 15.61 เซนติเมตรน้ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) แต่เมื่อเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ความดันโลหิตค่าสมรรถภาพทางกายด้วยการทดสอบด้วยการเดิน 6 นาที (6MWT) และค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p> 0.05) สรุปผลการศึกษา: การฝึกออกกำลังกล้ามเนื้อหายใจเข้าสามารถทำให้ค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของระดับความดันโลหิตความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ และสมรรถภาพทางกายในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง | |
| dc.description.sponsorship | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.identifier.citation | โกลัญญา พิเชฐสมบูรณ์, สุทธิตา เครื่องสนุก และอทิตยา จิตต์หมวด. (2566). ผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง. [ปริญญานิพนธ์บัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC). | |
| dc.identifier.uri | https://updc.up.ac.th/handle/123456789/2269 | |
| dc.language.iso | other | |
| dc.publisher | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.subject | การฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้า | |
| dc.subject | ผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง | |
| dc.subject | ความสามารถในการทำกิจกรรม | |
| dc.title | ผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง | |
| dc.title.alternative | The Effect of Inspiratory Muscle Training on Blood Pressure and Functional Capacity in Elderly with Hypertension | |
| dc.type | Other |