การศึกษาทดสอบลุกนั่ง 1 นาที เพื่อทำนายความสามารถทางกายในผู้ป่วยหลังติดเชื้อโควิด-19
No Thumbnail Available
Date
2022
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
มหาวิทยาลัยพะเยา
Abstract
วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาจำนวนครั้งของ 1MSTST ในการใช้เป็นเกณฑ์ทำนายทางคลินิกเพื่อวินิจฉัยความเสื่อมถอยของความสามารถทางกายในผู้ป่วยหลังติดเชื้อ COVID-19 วิธีการศึกษา การศึกษาภาคตัดขวางในผู้ป่วยหลังติดเชื้อโควิด-19 ที่รับการรักษาด้วยการแยกตัวอยู่ที่พัก จำนวน 73 ราย โดยผู้ป่วยหลังติดเชื้อ COVID-19 จะได้รับการแบ่งเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มที่มีความสามารถทางกายถดถอย และกลุ่มที่มีความสามารถทางกายปกติ ด้วยการใช้ค่าการใช้ออกซิเจนสูงสุด (Peak VO2) อันได้จากการทดสอบ 6MWT เป็นตัวจำแนกกลุ่มผู้ป่วย และข้อมูลทางคลินิกจากการตรวจสมรรถภาพปอด จำนวนครั้ง 1MSTST และคะแนนจาก mMRC จะถูกนำไปวิเคราะห์เพื่อศึกษาเกณฑ์ทำนายทางคลินิกของจำนวนครั้ง 1MSTST ด้วย Logistic regression analysis และ Receiver operating characteristics (ROC) curve ซึ่งกำหนดนัยสำคัญทางสถิติ p-Value < 0.05 ผลการศึกษา จำนวนครั้ง 1MSTST ของกลุ่มผู้ป่วยที่มีความสามารถทางกายถดถอยมีค่าจำนวนครั้งน้อยกว่ากลุ่มที่มีความสามารถทางกายปกติอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (29 VS 39.5 p < 0.0001) และพบว่า จำนวนครั้งมีผลต่อการเสื่อมถอยความสามารถทางกายอย่างนัยสำคัญทางสถิติ (Adjusted OR = 0.27; 95% CI 0.09 – 0.77 p = 0.015) และเมื่อพิจารณาความสามารถการทำนายจาก ROC curve มี AUC เท่ากับ 0.9945, 95%CI 0.98-1.00 โดย จำนวนครั้ง 1MSTST ที่ค่า Cut point 36 ครั้ง มีความแม่นยำในการทำนายการเสื่อมถอยความสามารถทางกายได้ และให้ค่า Sensitivity กับ Specificity เท่ากับ 98.3% และ 83.3% ตามลำดับ รวมถึง Positive and Negative likelihood ratio เท่ากับ 50.8 และ 0.1 ตามลำดับ สรุปผลการศึกษา จำนวนครั้ง 1MSTST สามารถใช้เป็นตัวทำนายความเสื่อมถอยของความสามารถทางกายในผู้ป่วยหลังติดเชื้อ COVID-19 ได้ดี โดยพิจารณาใช้จำนวนครั้ง 1MSTST ที่ 36 ครั้ง เป็นเกณฑ์ทำนายการวินิจฉัยผู้ป่วยหลังติดเชื้อ COVID-19 ที่มีความสามารถทางกายถดถอย
Description
Objective: To explore a 1-minute sit-to-stand test as a clinical prediction rule for using the diagnosis of people in post-COVID-19 with or without physical capacity decline Methods: The cross-sectional collected data from post-COVID-19 73 patients who received treatment in home isolation. Patients have been categorized into “Physical capacity decline” and Normal physical capacity” groups by Peak VO2 from 6MWT. The clinical results are 1MSTST, Pulmonary function test, FeNO, and mMRC questionnaire. To determine the accuracy of using 1MSTST as a prediction rule for the diagnosis the physical capacity changes were analyzed using A receiver operating characteristics (ROC) curve analysis with Logistic regression analysis done with 95% CI and p-Value < 0.05 consider significant. Result: The times of 1MSTST were significantly lower in the physical capacity decline group than in the normal physical capacity group: (29 VS 39.5 p < 0.0001) The times of 1MSTST was the predictors for physical capacity decline (Adjusted OR = 0.27; 95% CI 0.09 – 0.77) The predictive ability to use time of 1MSTST provide ROC curve 0.9945, 95%CI 0.98-1.00. The Cut-point of 36 times provides sensitivity and specificity of 98.3 and 83.3% respectively. as well as positive and negative likelihood ratios of 50.8 and 0.1 respectively. Conclusion: The Times of 1MSTST are excellent clinical predictors for a physical capacity decline in post-COVID-19 patients. Moreover, The Cut-point 36 times might be used as new clinical prediction rules for the diagnosis of Physical Capacity Decline.
Keywords
การทดสอบลุกนั่ง 1 นาที, ผู้ป่วยหลังติดเชื้อ COVID-19, ความสามารถทางกาย, 1MSTST, post-COVID-19, Physical capacity
Citation
กานดา สินสุวรรณ, ทิพธัญญา เอกผล และศิรวิสษ์ กิตยาสิงห์สกุล. (2565). การศึกษาทดสอบลุกนั่ง 1 นาที เพื่อทำนายความสามารถทางกายในผู้ป่วยหลังติดเชื้อโควิด-19. [ปริญญานิพนธ์บัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC).