การเปรียบเทียบผลของการบริหารสมองและการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อต่อการรู้คิดในผู้สูงอายุ
| dc.contributor.author | อัจฉริยา สุขสมบูรณ์ | |
| dc.contributor.author | นาราชา มูลจันทร์ | |
| dc.contributor.author | ปรัชญา ทาเงิน | |
| dc.date.accessioned | 2026-04-23T02:44:29Z | |
| dc.date.available | 2026-04-23T02:44:29Z | |
| dc.date.issued | 2023 | |
| dc.description | Previous literature revealed that regular exercise is related to improved cognitive function in the elderly. However, the effect of Brain exercise and Proprioceptive neuromuscular facilitation (PNF) exercise on cognitive function has not been established. Therefore, the present study aimed to determine the effects of Brain exercise and PNF exercise on cognitive function in the elderly. Thirty elderly women aged between 60-85 years volunteered to participate in this study. They were randomly allocated to one of three groups: Brain exercise group (BE, n=10), PNF exercise group (PNF, n=10), or control group (CG, n=10). Participants in the exercise groups performed Brain exercise or PNF exercise 3 times/week for 2 weeks while the CG did not exercise, and they were asked to maintain their usual activities of daily living throughout the study period. A cognitive function which was measured by Digit span forward test (DSF), Trail making test (TMT), and Stroop color and word test (SCWT) were collected at baseline and after the end of 2- week exercise program. After the intervention, the BE showed significant pre-to-post-intervention improvement in SCWT part 1 (p=0.011), and the PNF also showed significant improvement in TMT-A (p-0.001), TMT-B (p-0.025), and SCWT part 3 (p-0.043). However, The cognitive function had no significant differences among groups. Two weeks of Brain exercise or PNF exercise did not show a clear effect on cognitive function in the elderly. Further studies particularly with a large sample size and difference in lifestyle are required to better understand the effect of Brain exercise and PNF exercise on cognitive function. | |
| dc.description.abstract | บทความวิจัยก่อนหน้าได้แสดงให้เห็นว่า การออกกำลังกายเป็นประจำมีความเกี่ยวข้องกับการเพิ่มการรู้คิดในผู้สูงอายุ อย่างไรก็ตามการศึกษาผลของการออกกำลังกายแบบบริหารสมอง และการออกกำลังกาย แบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อต่อการรู้คิดยังไม่แพร่หลาย การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายแบบบริหารสมอง และการออกกำลังกายแบบกระตุ้น ผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อต่อการทำงานของการรู้คิดในผู้สูงอายุ โดยมีอาสาสมัครเพศหญิง จำนวน 30 คน ที่มีอายุระหว่าง 60-85 ปี เข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้ อาสาสมัครถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มด้วยวิธีการสุ่ม ได้แก่ กลุ่มการออกกำลังกายแบบบริหารสมอง จำนวน 10 คน กลุ่มการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อ จำนวน 10 คน และกลุ่มควบคุม จำนวน 10 คน โดยให้อาสาสมัครในกลุ่มออกกำลังกายแบบบริหารสมอง และกลุ่มการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อออกกำลังกาย 3 ครั้ง/สัปดาห์ เป็นเวลา 2 สัปดาห์ ในขณะที่กลุ่มควบคุมจะไม่ได้รับการออกกำลังกาย และให้อาสาสมัครดำเนินกิจกรรมการใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ ตลอดระยะเวลาการศึกษา การรู้คิดซึ่งประเมินโดยการทดสอบ Digit span forward test (DSF) Trail making test (TMT) และ Stroop color and word test (SCWT) ถูกนำมาประเมินก่อนและหลังให้โปรแกรมการออกกำลังกาย 2 สัปดาห์ หลังสิ้นสุดการออกกำลังกาย กลุ่มที่ได้รับการออกกำลังกายแบบบริหารสมองมีผลการทดสอบ SCWT1 (p=0.011) ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และกลุ่มที่ได้รับการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อ และกล้ามเนื้อมีผลการทดสอบ TMT-A (p=0.001) TMT-B (p=0.025) และ SCWT3 (p=0.043) ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ อย่างไรก็ตามไม่พบความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างทั้ง 3 กลุ่มในการรู้คิด ภายหลังสิ้นสุดโปรแกรมการออกกำลังกาย 2 สัปดาห์ การออกกำลังการแบบบริหารสมองและการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อ ยังไม่ได้แสดงผลที่ชัดเจนต่อการรู้คิดในผู้สูงอายุ จึงควรมีการศึกษาเพิ่มเติม โดยเฉพาะในกลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่ และมีความแตกต่างในการใช้ชีวิตประจำวัน เพื่อให้เข้าใจผลของการออกกำลังกายแบบริหารสมองและการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อ และกล้ามเนื้อต่อการรู้คิดได้ดีขึ้น | |
| dc.description.sponsorship | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.identifier.citation | อัจฉริยา สุขสมบูรณ์, นาราชา มูลจันทร์ และปรัชญา ทาเงิน. (2566). การเปรียบเทียบผลของการบริหารสมองและการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อต่อการรู้คิดในผู้สูงอายุ. [ปริญญานิพนธ์บัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC). | |
| dc.identifier.uri | https://updc.up.ac.th/handle/123456789/1964 | |
| dc.language.iso | other | |
| dc.publisher | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.subject | การรู้คิด | |
| dc.subject | การออกกำลังกายแบบบริหารสมอง | |
| dc.subject | การออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อ | |
| dc.subject | ผู้สูงอายุ | |
| dc.subject | Cognitive function | |
| dc.subject | Brain exercise | |
| dc.subject | Proprioceptive neuromuscular facilitation | |
| dc.subject | Elderly | |
| dc.title | การเปรียบเทียบผลของการบริหารสมองและการออกกำลังกายแบบกระตุ้นผ่านทางระบบรับความรู้สึกของข้อต่อและกล้ามเนื้อต่อการรู้คิดในผู้สูงอายุ | |
| dc.title.alternative | Comparison of Brain Exercise and Proprioceptive Neuromuscular Facilitation Effects on Cognitive Function in the Elderly | |
| dc.type | Other |