การเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการรู้คิดในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น
| dc.contributor.author | ฤทธิพล แซ่จาง | |
| dc.contributor.author | นารีรัตน์ ซ่านุ | |
| dc.date.accessioned | 2026-04-23T06:18:05Z | |
| dc.date.available | 2026-04-23T06:18:05Z | |
| dc.date.issued | 2022 | |
| dc.description | Previous literatures revealed that both acute aerobic and resistance exercise are related to improved cognitive performance. However, the optimal mode of exercise for improving cognitive function is relatively unclear. Therefore, the present study aimed to comparison of aerobic and resistance exercise effects on cognitive function. Thirty healthy young adults aged between 18-23 years volunteered to participate in this study. They were randomly allocated to one of three groups: resistance exercise group (RE, n=10), aerobic. exercise group (AE, n=10), or control group (CG, n=10). Participants in the AE performed aerobic exercise at 60-70% of maximal heart rate for 30 minutes while those participants in the RE performed 6 exercises with 2 sets of 8-12 repetitions at 65% of 1-repetition maximum. The CG did not exercise but they were asked to watch the 30 minute workout video. Cognitive function which measured by P300 Event Related Potential (ERP) was collected at baseline and after treatment conditions. The single bout of resistance exercise showed significant pre-to-post-intervention improvement in P300 amplitude when recorded at medial central (Cz) and medial parietal (Pz) (p=0.005 and 0.005, respectively). P300 ERP latency at medial frontal (Fz) was also significantly improved (p-0.022). Moreover, AE (p=0.013) and CG (p=0.009) showed significant improvement in P300 amplitude at Pz after: the acute bout of exercise and non-exercise condition respectively. RE promoted greater improvement in P3000 ERP amplitude at Fz than AE and CG, (p-0.0.013 and 0.011 Respectively). The acute resistance exercise induced superior improvement of cognitive. | |
| dc.description.abstract | วรรณกรรมก่อนหน้านี้แสดงให้เห็นว่าผลเฉียบพลันทั้งการออกกำลังกายแบบแอโรบิก และการออกกำลังกายแบบมีแรงต้านนั้นสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการรู้คิดที่ดีขึ้น อย่างไรก็ตามการออกกำลังกายที่เหมาะสมที่สุดในการเพิ่มประสิทธิภาพการรู้คิดยังไม่เป็นที่ชัดเจน ดังนั้น การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์ เพื่อเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการการรู้คิด อาสาสมัครวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่มีสุขภาพดี จำนวน 30 คน อายุระหว่าง 18-23 ปี อาสาเข้าร่วมการศึกษาวิจัยครั้งนี้ และถูกสุ่มให้อยู่หนึ่งในสามกลุ่ม: กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้าน (RE, n=10) กลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก (AE, n=10) หรือกลุ่มควบคุม (CG, n=10) ผู้เข้าร่วมกลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก ทำการออกกำลังกายแบบแอโรบิกที่ระดับความหนัก ร้อยละ 60-70 ของอัตราการเต้นของหัวใจสูงสุดเป็นเวลา 30 นาที ในขณะที่กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้าน ทำการออกกำลังกาย จำนวน 6 ท่า ท่าละ 8 - 12 ครั้ง ออกกำลังกาย 2 ชุด ที่ระดับความหนักร้อยละ 65 ของน้ำหนักสูงสุดที่สามารถยกได้เพียง 1 ครั้ง กลุ่มควบคุมไม่ได้รับการออกกำลังกาย แต่ได้ดูวิดีโอการออกกำลังกายเป็นเวลา 30 นาที การประเมินความสามารถในการรู้คิดด้วยศักย์ไฟฟ้าสมองสัมพันธ์กับเหตุการณ์ (Event-Related Potential : ERP) ถูกประเมินก่อนและหลังจากออกกำลังกายหรือดูวิดีโอ การออกกำลังกายแบบมีแรงต้านเพียงครั้งเดียวแสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญของความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Amplitude) P300 เมื่อบันทึกที่ Central (Cz) และตรงกลาง Parietal (Pz) (p=0.005 และ 0.005 ตามลำดับ) ความกว้างของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Latency) P300 ที่ส่วนตรงกลาง Frontal (Fz) ก็ดีขึ้นเช่นกัน (p=0.022) นอกจากนี้ กลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก (p-0.013) และกลุ่มควบคุม (p-0.009) แสดงให้เห็นการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Amplitude ) P300 ที่ Pz หลังการออกกำลังกายแบบเฉียบพลัน และไม่ออกกำลังกายตามลำดับ กลุ่มออกกำลังกายแบบมีแรงต้านส่งเสริมการเพิ่มขึ้นของความสูงของคลื่นไฟฟ้าสมอง (Ampitude) P300 ศักย์ไฟฟ้าสมองที่สัมพันธ์ต่อเหตุการณ์ (ERP) ที่ Fz มากกว่ากลุ่มออกกำลังกายแบบแอโรบิก และกลุ่มควบคุม (p-0.013 และ 0.011 ตามลำดับ) การออกกำลังกายแบบมีแรงต้านมีแนวโน้มในการเพิ่มการรู้คิดได้ดีกว่ากลุ่มแอโรบิกในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น การออกกำลังกายเพียงครั้งเดียวสามารถเพิ่มการรู้คิดได้ อย่างไรก็ตามควรออกกำลังกายเป็นประจำเพื่อคงไว้ซึ่งความสามารถการรู้คิด | |
| dc.description.sponsorship | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.identifier.citation | ฤทธิพล แซ่จาง, นารีรัตน์ ซ่านุ และรุจิรดา อุดมไพรสนธ์. (2565). การเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการรู้คิดในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น. [ปริญญานิพนธ์บัณฑิตไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยพะเยา. ฐานข้อมูลคลังปัญญาดิจิทัล มหาวิทยาลัยพะเยา (UP Digital Collections: UPDC). | |
| dc.identifier.uri | https://updc.up.ac.th/handle/123456789/1969 | |
| dc.language.iso | other | |
| dc.publisher | มหาวิทยาลัยพะเยา | |
| dc.subject | การออกกำลังกายแบบแอโรบิก | |
| dc.subject | แบบมีแรงต้าน | |
| dc.subject | การรู้คิด | |
| dc.subject | Aerobic Exercise | |
| dc.subject | Resistance Exercise | |
| dc.subject | Cognitive Function | |
| dc.title | การเปรียบเทียบผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิกและแบบมีแรงต้านต่อการรู้คิดในวัยผู้ใหญ่ตอนต้น | |
| dc.title.alternative | A Comparison of Aerobic and Resistance Exercise Effects on Cognitive Function in Young Adults | |
| dc.type | Other |