Browsing by Author "โกลัญญา พิเชฐสมบูรณ์"

Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    ผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2023) โกลัญญา พิเชฐสมบูรณ์; สุทธิตา เครื่องสนุก; อทิตยา จิตต์หมวด
    บทนำ: ในปัจจุบันผู้สูงอายุมักมีปัญหาโรคความดันโลหิตสูงเพิ่มขึ้น เป็นผลทำให้ความสามารถในการทำกิจกรรมในผู้สูงอายุลดลง ซึ่งการอ่อนแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้เกิดภาวะความดันโลหิตสูง และความทนทานในการออกกำลังกายลดลง ดังนั้นการรักษาเพื่อเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้า เช่น การฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้า อาจเป็นโปรแกรมที่เหมาะสำหรับผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง วัตถุประสงค์: วัตถุประสงค์หลัก คือ เพื่อศึกษาผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความดันโลหิตและความสามารถในการทำกิจกรรม และวัตถุประสงค์รอง คือ เพื่อศึกษาผลของการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหายใจเข้าและความแปรปรวนของอัตราการเต้นหัวใจในผู้สูงอายุที่มีความดันโลหิตสูง วิธีศึกษา: ในการศึกษาครั้งนี้ ได้คัดเลือกอาสาสมัครที่มีภาวะความดันโลหิตสูง และมีอายุระหว่าง 60-75 ปี จำนวน 11 คน โดยอาสาสมัครจะได้รับการสุ่มออกเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม (n=6) และกลุ่มที่ได้รับการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้า (n=5) ซึ่งอาสาสมัครทั้งหมดจะได้รับการวัดความดันโลหิต (BP) การทดสอบสมรรถภาพทางกายด้วยการเดิน 6 นาที (6MWT) การวัดค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ (HRV) และวัดค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้า (MIP) จะถูกประเมินก่อนและหลังสิ้นสุดโปรแกรม โดยกลุ่ม IMT จะได้รับอุปกรณ์ Threshold IMT โดยมีแรงต้านอยู่ที่ 50% ของค่า MIP โดยทำการฝึก 30 ครั้งต่อวัน 5 วันต่อสัปดาห์ เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ และมีการติดตามผลโดยการวัดค่า MIP อีกครั้งในสัปดาห์ที่ 3 ในขณะที่กลุ่มควบคุมให้ทำกิจวัตรประจำวันตามปกติ โดยไม่ได้รับการรักษาเพิ่มเติม ผลการศึกษา: อาสาสมัครกลุ่มที่ได้รับการฝึกกล้ามเนื้อหายใจเข้าด้วยอุปกรณ์ Threshold IMT มีค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้า เพิ่มขึ้นจาก 39.60 ± 13.80 เป็น 65.80 ± 15.61 เซนติเมตรน้ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) แต่เมื่อเมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ความดันโลหิตค่าสมรรถภาพทางกายด้วยการทดสอบด้วยการเดิน 6 นาที (6MWT) และค่าความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p> 0.05) สรุปผลการศึกษา: การฝึกออกกำลังกล้ามเนื้อหายใจเข้าสามารถทำให้ค่าแรงดันสูงสุดขณะหายใจเข้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของระดับความดันโลหิตความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ และสมรรถภาพทางกายในผู้สูงอายุที่มีภาวะความดันโลหิตสูง