Browsing by Author "สุนิสา สมบูรณ์"

Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    ผลเฉียบพลันของรูปแบบการยืดกล้ามเนื้อน่องที่แตกต่างกันต่อองศาการกระดกขึ้นของข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนไหวในเพศหญิงวัยทำงานที่สวมรองเท้าส้นสูง
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2015) กฤตชยตญ์ ปัญญาใจ; ณัฐฐา พรหมประสิทธิ์; สุนิสา สมบูรณ์
    การสวมใส่รองเท้าสันสูงเป็นประจำเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้กล้ามเนื้อน่องมีความตึงตัวเพิ่มขึ้นหรือหดสั้น ซึ่งจะนำไปสู่การลดลงขององศาการเคลื่อนไหวของการกระดกขึ้นของข้อเท้า และความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนไหว ซึ่งวิธีการที่จะสามารถเพิ่มองศาการเคลื่อนไหวการกระดกขึ้นของข้อเท้าและเพิ่มความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนไหวได้อย่างมีประสิทธิภาพ คือ การยืดกล้ามเนื้อ อย่างไรก็ตาม มีการศึกษาก่อนหน้านี้ได้ทำการศึกษาผลการยืดกล้ามเนื้อต่อความสามารถการทรงตัวขณะในเคลื่อนไหว ดังนั้น วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ คือ ศึกษาผลเฉียบพลันของการยืดกล้ามเนื้อน่องที่แตกต่างกัน ระหว่างการยืดกล้ามเนื้อแบบกระตุ้นประสาทการรับรู้ของกล้ามเนื้อ (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation stretching ; PNF stretching) และการยืดกล้ามเนื้อขณะมีการเคลื่อนไหว (Dynamic stretching) ต่อองศาการเคลื่อนไหวของการกระดกขึ้นของข้อเท้า (Ankle dorsiflexion ROM) และความสามารถการทรงตัวขณะเคลื่อนไหว (Dynamic balance) โดยใช้การทดสอบ Star Excursion Balance Test (SEBT) ในการศึกษานี้ใช้อาสาสมัครอายุ 21-45 ปี จำนวน 28 คน ที่สวมใส่รองเท้าสันสูงตั้งแต่ 5 เซนติเมตรเป็นเวลาอย่างน้อย 20 ชั่วโมง/สัปดาห์ ติดต่อกันอย่างน้อย 1 ปี ซึ่งจะทำการวัดองศาการเคลื่อนไหวของการกระดกขึ้นของข้อเท้าในท่า Weight bearing lunge position และทดสอบ Star Excursion Balance Test ก่อนและหลังการยืดกล้ามเนื้อในแต่ละเทคนิค ใช้สถิติ Pair Sample T- Test ในการวิเคราะห์เปรียบเทียบผลก่อนและหลังของการยืดกล้ามเนื้อ และเปรียบเทียบผลระหว่างการยืดกล้ามเนื้อทั้งสองรูปแบบ ที่ระดับความเชื่อมั่น p < 0.05 ผลการศึกษานี้พบว่า องศาการเคลื่อนไหวของการกระดกข้อเท้าขึ้นและคะแนนการทดสอบ SEBT เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติหลังการยืดกล้ามเนื้อ (p < 0.001) แต่เมื่อนำผลการยืดกล้ามเนื้อทั้งสองรูปแบบมาเปรียบเทียบกัน พบว่า การยืดกล้ามเนื้อทั้งสองรูปแบบไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากการศึกษานี้สรุปได้ว่า การยืดกล้ามเนื้อแบบกระตุ้นประสาทการรับรู้ของกล้ามเนื้อและการยืดกล้ามเนื้อขณะมีการเคลื่อนไหว สามารถเพิ่มองศาการเคลื่อนไหวของการกระดกขึ้นของข้อเท้าและความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนไหว ดังนั้น การออกแบบการออกกำลังกายการยืดกล้ามเนื้อทั้งสองรูปแบบ สามารถนำไปแนะนำเพศหญิงที่สวมใส่รองเท้าส้นสูง เพื่อเพิ่มองศาการเคลื่อนไหวของการกระดกขึ้นของข้อเท้า และความสามารถในการทรงตัวขณะเคลื่อนไหว