Browsing by Author "สิริภาภรณ์ เรือนกูล"

Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    ผลของการยืดกล้ามเนื้อต่อการตอบสนองระบบประสาทอัตโนมัติหัวใจในผู้สูงอายุที่มีความยืดหยุ่นต่ำ
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2024) จิดาภา วรแสน; ภูมิภัทร ปราสาททอง; สิริภาภรณ์ เรือนกูล
    การยืดกล้ามเนื้อจากแรงภายนอก (passive stretching) มีผลต่อการทำงานของหัวใจและระบบประสาทอัตโนมัติ แต่ผลการศึกษายังมีข้อจำกัดในกลุ่มผู้สูงอายุ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินการทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด รวมถึงการตอบสนองของระบบประสาทอัตโนมัติของหัวใจ ก่อน ขณะ และหลังการยืดกล้ามเนื้อในผู้สูงอายุ ศึกษาในผู้สูงอายุที่มีความยืดหยุ่นต่ำ จำนวน 17 ราย ซึ่งได้รับการยืดกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลัง (hamstrings) จากแรงภายนอก ยืดค้างไว้ 30 วินาที ทำ 4 ครั้งต่อเชต รวม 3 เชต ทำการวัดตัวแปรก่อน ขณะ และหลังการยืดกล้ามเนื้อ ได้แก่ การทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด ได้แก่ systolic blood pressure (SBP) diastolic blood pressure (DBP) แล: heart rate (HR) และความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ ได้แก่ SD of normal NN intervals (SDNN), root mean square of successive differences (RMSSD), percentage of pairs of adjacent RR intervals differing by more than 50 milliseconds (PNN50), low-frequency component (LF), high-frequency component (HF), และ LF/HF ratio ผลการศึกษาพบว่า ระบประสาทซิมพาเทติก (SDNN และ LF) และระบบประสาทพาราซิมพาเทติก (RMSSD, PNN50, HF) ทำงานเพิ่มขึ้นในขณะการยืดกล้ามเนื้ออย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ระบประสาทซิมพาเทติกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงเริ่มต้นและลดลงหลังการยืดกล้ามเนื้อในนาทีที่ 10 อย่างมีนัยสำคัญ (p < 0.05) ขณะที่การทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด (SBP, DBP, HR) ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ (p > 0.05) สรุปได้ว่า การยืดกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังในผู้สูงอายที่มีความยืดหยุ่นต่ำส่งผลให้ความแปรปรวนของอัตราการเต้นหัวใจเพิ่มขึ้น โดยระบบประสาทซิมพาเทติกทำงานเพิ่มขึ้นขณะการยืดและลดลงหลังการยืด ขณะที่ระบบประสาทพาราชิมพาเทติกเพิ่มขึ้นในขณะการยืด แต่ไม่ส่งผลต่อการทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือดอย่างชัดเจน