Browsing by Author "ศศิกานต์ สีหะวงษ์"

Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    การศึกษาเปรียบเทียบผลของ Pressure Biofeedback ต่อ Craniovertebral Angle, Neck Disability Index และ Visual Analog Scale ในนิสิต มหาวิทยาลัยพะเยาที่มีภาวะศีรษะยื่นไปข้างหน้า
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2022) ศศิกานต์ สีหะวงษ์; กชพร ศุภาวสวัสดิ์; วิสสุตา ชาญณรงค์
    ที่มาและความสำคัญ: ในปัจจุบันอาการปวดคอเป็นอาการที่พบได้บ่อยในกลุ่มโรคทางระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ โดยหนึ่งในสาเหตุที่สำคัญ คือ เกิดภาวะศีรษะยื่นไปข้างหน้า (Forward head posture) อันเนื่องมาจากการทรงท่าขณะใช้สมาร์ทโฟนและคอมพิวเตอร์ในขณะทำงานหรือการเรียนออนไลน์ไม่ถูกต้องเป็นระยะเวลานานส่งผลทำให้กล้ามเนื้อทำงานไม่สมดุล จากรายงานที่ผ่านมาพบว่า การออกกำลังกายด้วยการเก็บคางสามารถลดปัญหาจากภาวะ Forward head posture ได้ อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อจำกัดในการศึกษาเกี่ยวกับการออกกำลังกายด้วยการเก็บคางกับเครื่อง Pressure biofeedback วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบผลระหว่างกลุ่มที่ใช้และไม่ใช้ Pressure biofeedback ต่อ Craniovertebral angle, Neck disability index และ Visual analog scale ในนิสิตมหาวิทยาลัยพะเยาที่มีภาวะศีรษะยื่นไปข้างหน้า วิธีการศึกษา : อาสาสมัครมีช่วงอายุ 19 –25 ปี จำนวน 20 คน ที่มีมุมของศีรษะยื่นน้อยกว่า 50 องศา ถูกสุ่มแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลองได้รับการออกกำลังกายโดยใช้ Pressure biofeedback และกลุ่มควบคุมได้รับการออกกำลังกายโดยไม่ใช้ Pressure biofeedback กลุ่มละ 10 คน จำนวน 3 ครั้ง (ภายใน 1 สัปดาห์) โดยศึกษาตัวแปรเกี่ยวกับระดับความเจ็บปวด (Visual analog scale) ดัชนีความทุพพลภาพของคอ (Neck disability index) มุมคอ (Craniovertebral angle) ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอ ความทนทานของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอและกลุ่มเหยียดคอ เปรียบเทียบก่อนและหลังการทดลอง กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ p<0.05 ผลการศึกษา : พบว่า หลังจากได้รับโปรแกรม 1 สัปดาห์ จำนวน 3 ครั้ง ทั้งในกลุ่มทดลองมีระดับความเจ็บปวดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม (p=0.025) ขณะที่มุม Craniovertebral angle ดัชนีความทุพพลภาพของคอ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอ ความทนทานของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอและกลุ่มเหยียดคอ ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ทั้งนี้ผลการศึกษาภายในกลุ่มพบว่า ค่าความทุพพลภาพของคอลดลง และความแข็งแรงของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอมีการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปผลการศึกษา: การออกกำลังกายด้วยเครื่อง biofeedback จำนวน 3 ครั้งต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 1 สัปดาห์สามารถลดระดับความเจ็บปวดในผู้ที่มีภาวะศีรษะยื่นไปทางด้านหน้าได้ อย่างไรก็ตามควรมีการศึกษาถึงผลระยะยาว 4-6 สัปดาห์ เกี่ยวกับเรื่อง มุมคอ ภาวะทุพพลภาพของคอ ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อกลุ่มงอคอ เพื่อยืนยันผลให้แน่ชัดมากยิ่งขึ้น