Browsing by Author "จักรพันธ์ ฮ่องลึก"
Now showing 1 - 2 of 2
Results Per Page
Sort Options
- Itemการพัฒนาสื่อการเรียนการสอน เรื่อง รีเฟล็กซ์ดั้งเดิมและปฏิกิริยาการตอบสนองอัตโนมัติในกายภาพบำบัดในเด็ก สำหรับนิสิตกายภาพบำบัด(มหาวิทยาลัยพะเยา, 2024) จักรพันธ์ ฮ่องลึกงานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก เรื่อง การตรวจประเมินรีเฟล็กซ์ดั้งเดิม และปฏิกิริยาการตอบสนองอัตโนมัติ 2) ประเมินประสิทธิภาพโดยผู้เชี่ยวชาญต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก 3) ประเมินความพึงพอใจของนิสิตกายภาพบำบัดต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก และ 4) เปรียบเทียบความพึงพอใจของนิสิตกายภาพบำบัดระหว่างชั้นปีที่ 3 และ ชั้นปีที่ 4 ต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก กลุ่มเป้าหมายในการวิจัยเป็นนิสิตระดับปริญญาตรี สาขาวิชากายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ชั้นปีที่ 3 และ 4 ที่กำลังศึกษาในปีการศึกษา 2566 จำนวน 89 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ 1) สื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก 2) แบบประเมินประสิทธิภาพสำหรับผู้เชี่ยวชาญ และ 3) แบบประเมินความพึงพอใจของนิสิต แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยด้วย Independent t-test ผลการวิจัย พบว่า มีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 89 คน อายุเฉลี่ย 21.58 ± 0.82 ปี เป็นชั้นปีที่ 3 จำนวน 44 คน (ร้อยละ 49.44) และชั้นปีที่ 4 จำนวน 45 คน (ร้อยละ 50.56) ผลการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า 1) ผลประสิทธิภาพโดยผู้เชี่ยวชาญต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนกายภาพบำบัดในเด็ก โดยรวมอยู่ในระดับความเหมาะสมมากที่สุด (4.74±0.30) 2) ประเมินความพึงพอใจต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนของนิสิตกายภาพบำบัดโดยรวมอยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด (4.74 0.32) และ 3) ไม่พบความแตกต่างทางสถิติเมื่อเปรียบเทียบความพึงพอใจต่อการพัฒนาสื่อการเรียนการสอนระหว่างชั้นปี
- Itemการพัฒนาสื่อโมชันกราฟิก แนวปฏิบัติสำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยา(มหาวิทยาลัยพะเยา, 2025) จักรพันธ์ ฮ่องลึก; จริเมศน์ ไพฑูรย์งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อพัฒนาสื่อโมชันกราฟิก สำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยา 2) เพื่อประเมินประสิทธิภาพโดยผู้เชี่ยวชาญต่อสื่อโมชันกราฟิก สำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยา และ 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจต่อการพัฒนาสื่อโมชันกราฟิก สำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยา กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย คือ ผู้เชี่ยวชาญ จำนวน 8 คน อาจารย์กายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา จำนวน 18 คน ด้วยวิธีการเลือกแบบเจาะจง และนิสิตกายภาพบำบัด คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา จำนวน 138 คน ด้วยวิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ 1) สื่อโมชันกราฟิกที่พัฒนาตามหลักการ ADDIE Model และ 2) แบบสอบถามประเมินประสิทธิภาพ และความพึงพอใจ โดยใช้แบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้สถิติเชิงพรรณา ผลการวิจัยพบว่า สื่อโมชันกราฟิกที่พัฒนาขึ้น มีความยาว 4.31 นาที ผลการวิเคราะห์ข้อมูล พบว่า 1) ผลประสิทธิภาพโดยผู้เชี่ยวชาญต่อการพัฒนาสื่อโมชันกราฟิก แนวปฏิบัติสำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยา โดยรวมอยู่ในระดับความเหมาะสมมากที่สุด (4.36±0.25) 2) ประเมินความพึงพอใจต่อการพัฒนาสื่อโมชันกราฟิก แนวปฏิบัติสำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยพะเยาของนิสิต และอาจารย์กายภาพบำบัด โดยรวมอยู่ในระดับความพึงพอใจมากที่สุด (4.64±0.41) สรุปได้ว่า สื่อโมชันกราฟิก แนวปฏิบัติสำหรับการใช้ห้องปฏิบัติการทางกายภาพบำบัดที่พัฒนาขึ้นเป็นเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพในการเผยแพร่ข้อมูล สามารถนำไปบูรณาการในการเรียนการสอน และช่วยเสริมสร้างความเข้าใจ ความตระหนักรู้ในการใช้ห้องปฏิบัติการอย่างถูกต้อง ปลอดภัย และมีประสิทธิภาพ