Browsing by Author "กุนนิดา ยารวง"
Now showing 1 - 1 of 1
Results Per Page
Sort Options
- Itemการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนในตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย(มหาวิทยาลัยพะเยา, 2012) กุนนิดา ยารวงการศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณามีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาพฤติกรรมการป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออก และปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมการป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออก รวมทั้งปัจจัยที่ร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนในตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย กลุ่มตัวอย่าง เป็นหัวหน้าครัวเรือน หรือตัวแทนหัวหน้าครัวเรือน จำนวน 280 คน โดยวิธิสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้รวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามที่สร้างขึ้นมาตามกรอบแนวคิด PRECEDE Framework ของกรีน และครูเตอร์ (Green & Kreuter, 1999) ประกอบด้วย ปัจจัยนำ ปัจจัยเอื้อ ปัจจัยเสริม วิเคราะห์ข้อมูลหาความสัมพันธ์ระหว่าง ตัวแปรกับพฤติกรรมการป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออก โดยใช้สถิติ t-test, ANOVA, correlation และ Multiple Regression analysis ผลการศึกษาพบว่า ประชาชนมีพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกอยู่ในระดับมาก ร้อยละ 85.4 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value<0.01) มี 3 ตัวแปร ได้แก่ 1) ความเพียงพอของทรัพยากรในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก (X1) 2) ทักษะการใช้ทรัพยากรในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก (X2) 3) การได้รับสนับสนับสนุนกระตุ้นเตือนจากเจ้าหน้าที่สาธารณสุข อาสาสมัครสาธารณสุขและบุคคลที่ใกล้ชิดเกี่ยวกับการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก (X3) สมการในการทำนายพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของประชาชนในตำบลแม่สาย อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย คือ Y = 6.962 + 0.278(X1) + 0.430(X2) + 0.435(X3) และสามารถร่วมกันทำนายพฤติกรรมการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดเลือดออกของประชาชนได้ร้อยละ 69.9 (R2=0.699) ดังนั้น รูปแบบการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก จึงควรมุ่งเน้นการสนับสนุนหรือกระตุ้นเตือนเกี่ยวกับการป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยเจ้าหน้าที่สาธารณสุขหรืออาสาสมัครสาธารณสุข รวมถึงส่งเสริมการมีทักษะในการใช้ทรัพยากรป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกที่ถูกต้องให้แก่ประชาชน และสนับสนุนทรัพยากรในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกให้เพียงพอในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก