Browsing by Author "กัญจนพร ยอดขำ"

Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    ผลของเลเซอร์กำลังสูงต่อการลดภาวะปวดเมื่อยกล้ามเนื้อภายหลังจากการออกกำลังกายในกล้ามเนื้อน่องในอาสาสมัครชายที่มีอายุ 18-25 ปี
    (มหาวิทยาลัยพะเยา, 2023) กัญจนพร ยอดขำ; กาญจนา ศรีสมบัติเจริญ; นารีลักษณ์ ฤกษ์สุภา
    ที่มาและความสำคัญ: Delayed onset muscle soreness (DOMS) พบในผู้เริ่มออกกำลังกายใหม่ๆ หรือทำกิจกรรมที่ส่งผลให้กล้ามเนื้อทำงานแบบ eccentric contraction รายงานที่ผ่านมาพบว่า เครื่องเลเซอร์กำลังสูง (HPLT) ส่งผลดีต่อการลดความเจ็บปวด บวม และการอักเสบของกล้ามเนื้อ แต่การศึกษายังจำกัด วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของการรักษาด้วยเครื่องเลเซอร์กำลังสูงต่อการเปลี่ยนแปลงของระดับการรับความรู้สึกความเจ็บปวด (VAS) ระดับขีดกั้นความเจ็บปวดจากการกด (PPT) และช่วงการเคลื่อนไหว (ROM) วิธีการศึกษา: อาสาสมัครชายที่มีอายุ 18-25 ปี จำนวน 29 คน ถูกสุ่มแบ่งเป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มควบคุม จำนวน 14 คน ได้รับการรักษาโดยการใช้ HPLT หลอกและกลุ่มทดลอง จำนวน 15 คน ได้รับการรักษาโดยการใช้ HPLT ทั้งสองกลุ่มจะได้รับการเหนี่ยวนำให้เกิด DOMS และทำการรักษา จำนวน 2 ครั้งโดยตัวแปรที่ศึกษา VAS, PPT, ROM, ขนาดเส้นรอบวงของน่องและแรงหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อแบบเกร็งค้าง เปรียบเทียบก่อน ระหว่างและหลังการรักษา กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ผลการศึกษา: ภายหลังจากการเหนี่ยวนำให้เกิด DOMS ด้วย Eccentric exercise ของกล้ามเนื้อน่องพบว่า ทั้งสองกลุ่มมีค่าตัวแปรทุกตัวเปลี่ยนแปลงไปเมื่อเทียบกับข้อมูลก่อนการเหนี่ยวนำบ่งได้ว่าการออกกำลังกายด้วยความถี่ดังกล่าวเพียงพอให้เกิดการบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและเกิด DOMS และพบว่าภายหลังจากการรักษาด้วยเลเซอร์กำลังสูงมีเพียงค่า PPT: upper part ที่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ช่วงเวลาภายหลังการรักษาด้วยเลเซอร์กำลังสูง ครั้งที่ 1 (p=0.01), ภายหลังการรักษาด้วยเลเซอร์กำลังสูง ครั้งที่ 2 (p=0.03), และหลังเหนี่ยวนำ DOMS ที่ 96 ชั่วโมง (p=0.04) เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม โดยไม่พบความแตกต่างระหว่างกลุ่มของตัวแปร VAS, Circumference, ROM of ankle, HHD (ทั้งหมด p>0.05) สรุปผลการศึกษา: การรักษาด้วย HPLT ภายหลังการเหนี่ยวให้เกิด DOMS จำนวน 2 ครั้ง มีผลทำให้ค่า PPT: upper part เพิ่มขึ้นอย่างนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตามพบว่า ยังคงมีแนวโน้มในการส่งผลดีต่อค่า VAS, PPT: middle part, แรงหดตัวสูงสุดของกล้ามเนื้อแบบเกร็งค้าง, ขนาดเส้นรอบวงของน่อง และมุมองศาการเคลื่อนไหวของข้อเท้า แต่เมื่อเปรียบเทียบผลกับกลุ่มควบคุมพบว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งควรมีการศึกษาต่อไปในอนาคตเกี่ยวกับพารามิเตอร์ ที่ใช้ให้เเน่ชัด